• Meerdere auteurs

Help, de dokter staat onder druk

Op wie of wat vertrouw jij wanneer het over je gezondheid gaat? Op ‘google’? Op de media? Op vrienden en kennissen? Of op je dokter of je apotheker?


De meeste onderzoeken die hierover gaan zijn vrij eenduidig (het bestaat nog in de wetenschap: eenduidigheid). Als bron voor informatie komt de huisarts op de eerste plaats, gevolgd door de specialist, de apotheker, het internet, vrienden, en op de 6de plaats … de media. Lijkt logisch.


Maar wat gebeurt er als de bronnen die je het meest vertrouwt en raadpleegt onder een permanente druk staan om je eenzijdige informatie te geven?


Dat is exact wat er de voorbije maanden aan de gang is met de artsen. De orde der artsen liet er in haar advies dat dateert van januari 2021 al geen twijfel over bestaan:


“Omwille van de belangrijke gezondheidswinst verbonden aan dit vaccinatieprogramma is het overduidelijk dat een sterke aanbeveling vanwege de arts de enige manier is om aan adequate gezondheidspreventie, -bescherming en -promotie te doen... De Orde der artsen zal erover waken dat artsen hun deontologische plicht nakomen door een voortrekkersrol op te nemen bij het adviseren en promoten van de vaccinatie.” En wat verder: “…Bijgevolg zal streng opgetreden worden tegen het verspreiden van informatie welke niet met de huidige stand van de wetenschap strookt.”


En reken maar dat er gewaakt en opgetreden werd. Artsen die naar patiënten toe openlijk de doeltreffendheid en de veiligheid van de vaccins in vraag stellen werden vervolgd omwille van “het verspreiden en steunen van onwetenschappelijke info, meewerken aan desinformatie, gebrek vertonen van de vereiste deskundigheid en gepaste attitude.” Ook lieten – nog steeds volgens de Orde – sommige artsen het na om te handelen volgens de huidige stand van de wetenschap of om advies in te winnen van collega’s wat “wees op een gebrek aan collegialiteit”.


Men zou hierop kunnen repliceren dat het toch maar logisch is dat artsen, wanneer zij de doeltreffendheid en veiligheid van vaccins in vraag stellen, hiervoor op het matje worden geroepen. Het is immers antivax-propaganda, weet je wel!


Maar wie de wetenschap al een tijdje volgt met een brede kijk, en zich niet enkel baseert op wat de media (de bron die de 6de plaats inneemt in belangrijkheid volgens de bevolking) voorkauwen, die weet beter. Deze vaccins bleken al snel weinig doeltreffend te zijn tegen besmetting door SARS-CoV-2.


In het Verenigd Koninkrijk – waar de UK Health Security Agency wekelijks een rapport publiceert met meer gedetailleerde cijfers dan bij ons – blijkt al enige tijd dat iemand met drie prikken meer kans maakt op besmetting dan iemand die niet gevaccineerd is. Ook de recente rapporten van Sciensano gaan in die richting. Verder onderzoek zal moeten uitwijzen of dit aan het vaccin ligt of aan een vals gevoel van veiligheid dat risicogedrag stimuleert bij gevaccineerden, maar de data zijn onbetwistbaar, en zouden toch minstens moeten aanzetten tot genuanceerdere adviezen. In plaats daarvan werden en worden ze genegeerd.


Daartegenover staat dan nog een plejade aan nevenwerkingen, veroorzaakt door de complexe en individueel verschillende reactie van het lichaam na inspuiting. Nevenwerkingen die ruim onderschat worden omdat ze ook ondergerapporteerd worden door … de artsen.


Over de rol van de Orde in gans dit verhaal zal nog een en ander gezegd en geschreven worden. Wat de artsen zelf betreft: het was en is net hun deontologische plicht om hun patiënten te wijzen op de beperkte doeltreffendheid tegen besmetting en de mogelijke risico’s van de vaccins. Ze mogen niet onder druk gezet worden om dat niet te doen. Uiteraard dienen ze ook te wijzen op de mogelijke baten: het vaccin lijkt tot nader order nog steeds in beperkte mate te beschermen tegen ernstig ziek worden. En dat is goed nieuws voor de gekende risicopersonen: zwakkere ouderen, mensen met obesitas en/of diabetes, mensen met meerdere ziektebeelden. Maar bij gezonde mensen, jongeren en kinderen is het helemaal niet uit te sluiten dat de risico’s van vaccinatie groter zijn dan de baten en dat moest en moet hen door iemand verteld worden.


Het is daarom essentieel dat nu en in de toekomst, en zeker wanneer zich nieuwe calamiteiten voordoen, de artsen opnieuw de arts kunnen zijn die ze verondersteld worden te zijn, namelijk een neutrale en betrouwbare bron van informatie. Zonder druk vanuit de Orde, zonder aanhoudende dwingende en soms verwarrende maatregelen en instructies vanuit het beleid, én met de nodige ondersteuning vanuit onderzoek om zelf patiënten te behandelen van bij de eerste symptomen. Ook over dat laatste is het laatste woord nog niet gevallen.


Dr. Fons Vanden Berghe, gepensioneerd huisarts

Dr. Ghislain Lefever, huisarts

Prof. Herwig Mannaert, burgerlijk ingenieur

Dr. Leo Van den Bossche, huisarts - 2 jaar geschorst omwille van het naleven van de deontologische plicht om mensen te informeren over mogelijke bijwerkingen van dit experiment

Prof. Lieven Annemans, gezondheidseconoom

Prof. Mattias Desmet, klinisch psycholoog

Prof. Paul de Hert, jurist en privacy specialist

Prof. Peter Petré, cognitief wetenschapper

Prof. Reitske Meganck, klinisch psycholoog

Dr. Roger Bunnens, gepensioneerd huisarts

347 weergaven1 opmerking

Recente blogposts

Alles weergeven